header image
 

Politiek en overheid

Vóór 10 oktober 2010 behoorde Sint Maarten tot de Nederlandse Antillen. De Nederlandse Antillen bestonden verder uit Saba, Sint Eustatius, Bonaire en Curaçao. De Nederlandse Antillen behoorden samen met Aruba en Nederland tot het Koninkrijk de Nederlanden. Sinds 10 oktober 2010 is het Nederlandse deel van Sint Maarten echter één van de vier landen van het Koninkrijk der Nederlanden. Aruba, Curaçao en Nederland vormen de drie andere landen, waarbij Nederland uit twee delen bestaat; Europees Nederland en Caribisch Nederland. Onder Caribisch Nederland worden de eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius verstaan.

king-willem-alexander-109490_1920

Alle landen van het Koninkrijk der Nederlanden zijn autonoom. Echter, de volgende onderwerpen zijn gemeenschappelijk geregeld: buitenlandse betrekkingen, nationaliteit en defensie. Deze zaken zijn geregeld in het Statuut van het Koninkrijk der Nederlanden. Gemeenschappelijke onderwerpen worden bij Rijkswet geregeld. De behandeling vindt plaats door de Nederlandse Staten-Generaal. Sint Maarten, Aruba en Curaçao kunnen alle drie invloed uitoefenen. De landen kunnen ook besluiten dat andere onderwerpen gemeenschappelijk zijn. Het bestuur van Sint Maarten kent maar één bestuurslaag; het land. Evenals in Nederland wordt de regering van Sint Maarten gevormd door het staatshoofd en de ministers. Koning Willem-Alexander is het staatshoofd van het Koninkrijk der Nederlanden en dus ook van Sint Maarten.

Parlement

Sint Maarten beschikt over een unicameral parlement (eenkamerstelsel), de zogenaamde Staten van Sint Maarten. De vijftien leden van de Staten van Sint Maarten worden voor een termijn van 4 jaar gekozen. Het parlement is de vertegenwoordiging van het volk. De Staten van Sint Maarten worden door een griffier en een voorzitter gefaciliteerd.

Kabinet

Het kabinet van Sint Maarten bestaat uit zes ministers én de minister-president. De zeven ministers tezamen vormen de ministerraad. Sint Maarten kent de onderstaande zeven ministeries:

  1. Het ministerie van Algemene Zaken (minister-president).
  2. Het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening, Milieu en Infrastructuur (vice-minister-president (vice-premier)).
  3. Het ministerie van Financiën.
  4. Het ministerie van Justitie.
  5. Het ministerie van Onderwijs, Cultuur, Jeugd- en Sportzaken.
  6. Het ministerie van Volksgezondheid, Sociale Ontwikkeling en Arbeidszaken.
  7. Het ministerie van Toerisme, Economische Zaken, Vervoer en Communicatie.

Verschillende kabinetten na de opheffing van de Nederlandse Antillen

  1. Kabinet-Wescot-Williams 1 (10 oktober 2010 – 21 mei 2012)
  2. Kabinet-Wescot-Williams 2 (21 mei 2012 – 14 juni 2013)
  3. Kabinet-Wescot-Williams 3 (14 juni 2013 – 19 december 2014)
  4. Kabinet-Gumbs (19 december 2014 – )

Minister-president

De huidige minister-president is Marcel Faustiano Augustin Gumbs. Gumbs werd op 26 februari 1953 geboren op Curaçao. Van 1985 tot 1992 was Gumbs lid van de Staten van de Nederlandse Antillen voor de Democratische Partij. Hij was tevens staatssecretaris onder Susanne Camelia-Römer. Gumbs werd in november 2014 benaderd door Theo Heyliger om namens de United People’s Party (UP) (Verenigde Volkspartij) minister-president van Sint Maarten te worden. Samen met Joe Richardson was Gumbs formateur. Sarah Wescot-Williams was de eerste minister-president van Sint Maarten en is de leider van de Democratic Party (DP) (Democratische Partij).

Politieke partijen

  1. United People’s Party (UP) (Verenigde Volkspartij)
  2. Democratic Party (DP) (Democratische Partij)
  3. National Allinace (NA)

Gouverneur van Sint Maarten

De Gouverneur van Sint Maarten staat aan het hoofd van de regering van Sint Maarten en is daarmee de vertegenwoordiger van koning Willem-Alexander op Sint Maarten. De Gouverneur treedt op als staatshoofd van het eiland. De Gouverneur maakt geen onderdeel uit van het kabinet en heeft ook geen politieke verantwoordelijkheden. De ministers zijn verantwoordelijk voor de politieke daden van de Gouverneur. De huidige Gouverneur van Sint Maarten is Eugene Bernard Holiday. Holiday werd op 14 december 1962 op Sint Maarten geboren. Holiday heeft in Nederland economie gestudeerd aan de Katholieke Universiteit Brabant in Tilburg. Holiday is een groot sportliefhebber en zelf erg vaardig in honkbal, basketbal en volleybal. De huidige waarnemend Gouverneur van Sint Maarten is Reynold André Hoeneveld.

Het Kabinet van de Gevolmachtigde Minister in Den Haag

Het Kabinet van de Gevolmachtigde Minister in Den Haag staat beter bekend als het Sint Maartenhuis. De Gevolmachtigd Minister van Sint Maarten is de officiële vertegenwoordiger van de regering van Sint Maarten in Nederland en is lid van de Raad van ministers van het Koninkrijk (Rijksministerraad). Naast de Gevolmachtigd minister, is er een plaatsvervangend Gevolmachtigd Minister.

Op 1 januari 2011 opende het Sint Maartenhuis diens deuren. De opening werd verricht door de eerste minister-president van Sint Maarten, Sarah Wescot-Williams.

De Rijksministerraad bestaat uit alle leden van de Nederlandse ministerraad, de Gevolmachtigd minister van Sint Maarten, de Gevolmachtigd minister van Curaçao en de Gevolmachtigd minister van Aruba. In de Rijksministerraad worden besluiten genomen die het hele Koninkrijk der Nederlanden aangaan en dus per rijkswet moeten worden geregeld. De gevolmachtigd minister moet het belang van het land waar hij of zij vandaan komt, vertegenwoordigen. Eens per maand komt de Rijksministerraad bijeen.

Sint Maartenhuis is de belangenbehartiger van Sint Maarten in Nederland en behartigt ook de belangen van de Sint Maartenaren die in Nederland wonen. Op dit moment is Josianna S. Fleming-Artsen de Gevolmachtigd Minister van Sint Maarten. Perry F.M. Geerlings is de huidige directeur van het Sint Maartenhuis.

Het Kabinet van de Gevolmachtigde Minister in Den Haag
Bezuidenhoutseweg 93B
2594 AC Den Haag

Europese Unie

Sint Maarten heeft binnen de Europese Unie de status van landen en gebieden overzee (LGO). Saint Martin daarentegen is wel onderdeel van de Europese Unie. Saint Martin is namelijk een deel van Frankrijk. Zo is de munteenheid in Saint Martin de euro.

Verkiezingen

Het kiesrecht van Sint Maarten heeft veel overeenkomsten met het kiestrecht van Nederland. De eerste verkiezingen van het land Sint Maarten vonden plaats in 2010. Met een opkomst van 71% werden er 13.707 stemmen uitgebracht. Bij de verkiezingen van 2014 was de opkomst 69%. In dat jaar waren er 21.400 stemgerechtigden.

Claude Wathey

Claude Wathey (1926-1898) wordt beschouwd als de godfather van Sint Maarten. Wathey was ongeveer 40 jaar aan de macht. Hij noemde zichzelf een ‘weldadige dictator’. Wathey was vanaf 1951 lid van de eilandraad. Hij was sinds 1962 lid van de Staten van de Nederlandse Antillen. Tussen 1954 en 1991 is zijn Democratische Partij aan de macht geweest. Gedurende die tijd heeft geen enkele oppositiepartij kunnen winnen. Het grote doel van Wathey was om veel toeristen naar Sint Maarten te krijgen. Hij slaagde met glas met die missie. Heel veel hotels & resorts schoten als paddenstoelen uit de grond. Wathey ging echter iets te gehaast aan werk. Alle buitenlandse investeerders waren namelijk welkom. Daarbij werd vaak niet goed nagetrokken wat de reputatie was van de investeerders. Daar zaken namelijk ook misdadigers bij.

Naarmate Wathey meer en meer macht kreeg, bestuurde hij het eiland als een soort godfather. Hij zorgde goed voor zijn vriendjes, maar maakte het zijn tegenstanders heel erg moeilijk. Hij was adviseur van het eilandbestuur en nam in die rol zelfstandig besluiten en plaatste zichzelf daarmee boven de wet. Onder het gewone volk was hij de grote held, maar heel veel mensen waren als de dood voor hem.

Heel zijn leven is hij beschuldigd van corruptie. Wathey en zijn aanhangers beweerden keer op keer dat dat een heksenjacht was van Curaçao en Nederland. In juli 1992 ging het dan toch fout voor Wathey. In die maand werd Sint Maarten onder curatele gesteld. Dus na een stroom van berichten van wanbestuur en fraude op het eiland. Wathey trad op 20 juli af als gedeputeerde van Sint Maarten en nam hij ontslag als lid van de eilandraad. Dit uit een vorm van protest. Wathey werd uiteindelijk veroordeeld tot een gevangenisstraf van 18 maanden. Ook na hoger beroep bleef deze straf staan. Als laatste diende hij nog een gratieverzoek in bij de gouverneur. Echter, voordat daarover een besluit was genomen, stierf Wathey in 1998.